Is Maandag echt zo’n b*tch of hebben wij haar dat gemaakt?

Morgen is het Maandag: de dag dat veel mensen hun goede voornemens weer uit de kast halen, hun beste bedoelingen weer na gaan streven en hun doelen weer in het vizier hebben.

En die doelen: daar gaat het om . Waar wil jij naartoe? Waar wil je uitkomen? En waarom ben je op zondag daar het meest gemotiveerd voor? Wat zegt dat over de dagen in het weekend ? Niets. Dat zegt wat over jou. 

Pijnlijke conclusie? Best wel. Dagen zijn namelijk slechts dagen. Die hebben een naam gekregen en door onze eigen invulling een andere ‘lading’ gekregen. 

Vaak ‘hoeven’ we in het weekend minder; niet te werken, weinig verplichtingen en lekker genieten. Zo ook afgelopen weekend met Konigsdag.

En dat ‘genieten’ gaat vaak gepaard met lekker eten en drinken. Eten en drinken wat we ons op doordeweekse dagen niet kunnen veroorloven (met een kegel op het werk verschijnen is nog steeds niet echt geaccepteerd door de gemiddelde werkgever…..) of onszelf niet ‘gunnen’. 

En dat ‘gunnen’; daar gaat het mis. Want gun jij jouzelf niet dat jij met vlag en wimpel dat doel ,wat je al een tijdje voor ogen hebt, gaat behalen? Is dat niet het ultieme gunnen aan jouzelf?

Ja zeker wel!! Maar waarom ‘verpest’ het weekend dan vaak onze ingeslagen weg?

Omdat we dan uit ons ritme gehaald worden: de dagelijkse structuur is weg, er mag gelééfd worden (want het is weeeeeekend!!) en grenzen die we hadden tijdens werkdagen, zijn verdwenen.

Rust, Reinheid & Regelmaat

En zonder grenzen zijn we verloren. De drie ‘R’en’: Rust, Reinheid en Regelmaat werken niet alleen voor babies : een volwassen, helder denkend mens, vaart daar ook het beste op.

Structuur geeft ons vertrouwen: we weten waar we aan toe zijn, wat we kunnen verwachten en zijn voorbereid op het onverwachtse.

Zou het helpen als we in het weekend de doordeweekse structuur vast zouden houden? 

Ja. Voor mij geldt dat in ieder geval. En ik ben ervan overtuigd dat dat voor velen zo is.

Betekent dat dat je minder kunt genieten in het weekend? Nee. Dat betekent dat je niet iedere maandag opnieuw hoeft te starten met het nastreven van jouw doel. Dat betekent dat je géén mentale klap krijgt omdat je niet teleurgesteld hoeft te zijn in jouzelf. Dat betekent dat je fluitend het weekend doorgaat, want alles is onder controle: jij zit nog steeds op koers richting jouw doel. Dat betekent dat je jouw doel eerder zult behalen met alle trotse gevolgen van dien.

Structuur aanhouden in het weekend kan op verschillende manieren. Er zijn zelfs middenwegen: maak afspraken met jouzelf, schrijf die op, maak een planning qua voeding en training, bereid dat voor en houd je eraan. Easy as that.

Plan jouw weekend zoals jij jouw week plant

Oftewel: benader jouw doel met een plan. Net zo goed als je vrijwel alles waarschijnlijk (juist doordeweeks) met een plan benadert.

In jouw drukke werkschema weet je de maaltijden te eten die jij wilt eten; je plant dat omdat het er anders bij inschiet met lange werkdagen. Trainingsmomenten staan genoteerd voor de week; dan weet iedereen in jouw gezin waar hij aan toe is. Wanneer je een vriend(in) wil zien, plan je dat: anders komt het er niet van. Als je op tijd op jouw werk wilt verschijnen, zet je jouw wekker op tijd, zodat je niet te laat komt. Oftewel: doordeweeks doen we niet anders dan plannen. Logisch dat we van ‘slag’ zijn als de teugels volledig losgelaten worden in het weekend: we slaan op hol. 

Hoe strak jouw teugels moeten in het weekend, dat is bij iedereen verschillend en daar zul je achter komen by Trial and Error: probeer en leer.

Persoonlijk is mijn ritme altijd hetzelfde: 7 dagen per week. Daar voel ik me het beste bij en ik wéét dat ik dan het snelst mijn doel behaal. Dat heb ik in het verleden geleerd door mijzelf meer de vrije teugel te geven: dat werkt dus niet voor mij. 

Een 7 daags weekend

Bijkomend voordeel van altijd hetzelfde ritme?

De wekker om 05.30 uur op maandag voelt hetzelfde als de wekker op dat tijdstip op zondag.

Geen MondayBlues (meer) voor mij.  Mijn ‘weekend’ bestaat ineens uit 7 dagen. 

Maandag heeft gewoon de pech ‘maandag’ te heten: het is wat wij er van maken.

Pak nú jouw planning richting jouw doel nog op; haal die teugels aan en in volle galop naar jouw doel.

En dat kun je dan vieren op de dag dat jij dat wilt: weekend of geen weekend.

Fijne zondag en een heel fijne en gestructureerde week gewenst. 

Liefs, Liesbeth

De jeugd van tegenwoordig en Meet Björn! Een tiener die fit wil worden!

De jeugd van tegenwoordig; allemaal luiaards ……

Of is dat niet helemaal waar? Is de jeugd nu eenmaal in een andere tijd opgegroeid dan wellicht andere generaties en ligt de verantwoordelijkheid voor het welzijn van kinderen (voor een groot deel) bij de ouders?

Dat veel jeugd tegenwoordig veel tijd doorbrengt op hun mobiel of gameconsole, mag een feit zijn.

Dat de jeugd ‘niet wíl’ is geen feit.

Vaak weet de jeugd simpelweg niet hoé ze fit(ter) kunnen worden. Net zoals veel volwassenen dat niet weten.

 

Mopperen zonder oplossing

Wat er vaak gebeurt in huizen waar het gamen een ‘issue’ is, is dat de ouders uitsluitend mopperen en zeuren dat de kinderen niet zo vaak op de Xbox of PlayStation moeten zitten.

In een zwaar geïrriteerde en gefrustreerde bui gillen we als ouder dat het ‘nu echt klaar is en anders moet’.

En vervolgens bieden wij de kids geen enkel alternatief aan.

Dat wil zeggen, vaak niet op een normale toon.

Wanneer er in de verwijtende sfeer gegild wordt tegen een kind, is de kans groot dat hij afhaakt; hij luistert niet meer naar wat er gezegd wordt. Hij begrijpt heus wel dat hij moet stoppen met het spel, maar de zogenaamd goedbedoelde adviezen en alternatieven worden niet opgeslagen.

 

Hoeveel meer effect zou een dergelijk gesprek hebben wanneer het in alle rust wordt gevoerd? En wordt toegelicht op welke (eenvoudige) wijze een kind zich prettiger en fitter kan gaan voelen. Welke stappen daar voor gezet kunnen worden en welke afspraken er daartoe gemaakt kunnen worden.

 

Practice what you preach

Kinderen zijn super flexibel; zij willen echt wel luisteren en aanpassen. Alleen; het is de toon die de muziek maakt. Ga in rustig gesprek met jouw kroost en vertel het hoe belangrijk het (op lange en korte termijn) is dat zij zich fit voelen.

Begeleid hen hierbij met inkopen van boodschappen. Pas een gezond voedingspatroon toe. Voor jou en voor hen.

Goed voorbeeld doet goed volgen.

Hoe serieus kan een kind ons nemen als wij zeggen dat ze minder tv moeten kijken, als wij alle beschikbare series van Netflix reeds hebben gezien?

Kies bewust jouw woorden en daden; samen fit(ter) worden is mega leuk!

Björn wil graag fitter worden!

De komende maanden ga ik Björn begeleiden. Hij traint mee met Teenager Fitcamp op dinsdag 18.15-19.00 uur en ik maak een passend voedingsadvies voor hem. Dat gebeurt in overleg met zijn moeder. Wanneer zij het als gezin gaan leven, zal de slagingskans nog vele malen groter zijn en zullen zij zich allemaal fitter gaan voelen ! Win/Win dus !

Björn zal jullie af en toe meenemen in zijn ervaringen. Dit is wat hij nu schreef:

‘Hallo ik ben Björn ik ben 12 jaar. Ik ben heel blij dat Liesbeth mij wil helpen om fitter te worden. Ik zou het heel fijn vinden straks ook mijn vrienden bij te kunnen houden en me lekker in Mn vel te gaan voelen. Ik wil ook wel wat afvallen Ik vind de lessen heel leuk! het is niet moeilijk en de andere kinderen zijn erg aardig.’

 

Ik ben apetrots dat ik Björn mag begeleiden en kijk uit naar de mooie stappen die hij gaat maken in zijn reis naar fitter worden !

Go Björn! en weet: ik laat je niet los; we doen dit samen !

 

Liefs, Liesbeth

 

ps heeft jouw gezin hier hulp bij nodig; mail me gerust jouw vraagstukken. Dan denk ik met je mee.

Kan het wat minder alsjeblieft?

 

“Mag het iets minder alsjeblieft?” Een vraag die we onze kinderen regelmatig stellen. Vaak met als doel hen iets rustiger te krijgen. We kunnen hun energie even niet aan. Te veel prikkels, te veel herrie, te veel geluid.

De vraag is goed. We stellen hem alleen aan de verkeerden. We zouden die vraag aan onszelf moeten stellen en daar met een ‘JA!’ op moet antwoorden. Dan kunnen onze kids gewoon hun energie behouden.

Het mag namelijk wel wat minder, hier en daar.

 

Alles minder, behalve van Jou

Minder prikkels van buitenaf. Minder ‘lawaai’ vanuit de media. Minder indrukken waar we ‘iets’ mee moeten.

Het zou het leven zoveel eenvoudiger en overzichtelijker maken. Gewoon van alles iets minder. Behalve van Jou. 

Daar mag heel veel meer van.

Daar komt ruimte voor op het moment dat de rest mindert.

Social media biedt geweldige kansen. Maar des te meer gevaren eveneens.

We staan nooit meer ‘uit’. We staan altijd ‘aan’. 

We leven op volle toeren met weinig pauzes. We nemen simpelweg de pauzes niet. 

Wat gebeurt er als we dat nu eens wel gaan doen?

Als we gaan minderen met ‘al het andere’ dan onszelf?

Gewoon met alles wat we doen, wat niets met ons persoonlijke doel te maken heeft, gaan we minderen.

 

Andere tijdsindeling

Minder tijd besteden aan huishouden, zorgen voor anderen, attent doen naar anderen, scrollen op facebook etc….

En in die tijd gaan we iets doen wat ons gaat helpen naar ons doel.

Ons persoonlijke doel. Wat voor niemand anders interessant is. Alleen voor ons.

Wat zou er gebeuren als we dat zouden doen?

Wat zou dat voor ons betekenen over een half jaar?

Hoeveel tijd (extra) kun je dan besteden aan jouw doel? En welk resultaat zou die tijdsbesteding jou op gaan leveren?

Geloof mij; veel.

Je besteedt (onbewust) veel tijd aan ‘onzin’. En dus kun je veel tijd besteden aan jouw doel.

Die extra tijd gaat jou helpen jouw doel eerder te behalen. 

En dat zal jou altijd zoveel meer voldoening geven dat welke andere, nutteloze, activiteit dan ook.

Probeer het eens een week. Eerst ga je een paar dagen bewust turven hoeveel tijd je ‘nuteloos’ besteed.

Dan ga je een die tijd besteden aan jouw doel. 

 

Ik zou graag van je horen wat het met je doet!

 

Liefs, Liesbeth

Regie versus cast

De beste films hebben de beste regisseurs en castleden.
De een kan niet zonder de ander.

De regisseur heeft goede castleden nodig om zijn verhaal goed te vertalen in beelden.
Een goed acteur zal de voorkeur geven aan een film welke wordt geregisseerd door een goede regis​​​​seur.

Op een ander level geldt dit bovenstaand ook voor jouw leven: je hebt zowel goede castleden als een goede regie nodig.
Ik noem het een ‘ander’ level, omdat ik van mening ben dat het om dit niveau gaat in life.
Leven
Wanneer je de betekenis van ‘leven opzoekt, kom je tot veel verschillende toelichtingen.
​’Leven’ heeft veel verschillende betekenissen. Het komt er echter steeds op neer dat het een dynamisch proces/wezen is wat in staat is ‘te reageren op de omgeving’.

Ondanks dat ik geen kennis heb van de filmwereld (wel ooit een hoofdrol gehad in serie ‘Achter gesloten deuren’ tho…… ;-)), kan ik mij zo voorstellen dat juist de invulling van die reacties op omgevingen een film maakt of breekt.

Wanneer die reacties emotie-loos zijn, zal niemand de film afkijken of aanraden bij zijn of haar vriendjes en vriendinnetjes.
Wanneer de emoties te heftig aanwezig zijn waardoor het ‘ongeloofwaardig’ wordt, hoeft de schrijver ook geen kaskraker te verwachten.

Het is aan de regie om dit in goede banen te leiden. Te sturen dat de cast de juiste keuzes maakt en de juiste reacties op de omgeving laat zien.

In een film kan alles. Los van het doel een succes te behalen of niet. Alles kan. Niets is te gek. Hooguit zal ‘men’ er wat van vinden.

In het echte leven ervaren we niet altijd dat ‘alles kan’. We leven ons leven.
​Niets meer, niet minder. We doen wat we moeten doen.
​Weinig heftige emoties in de vorm van heftige positieve of negatieve gebeurtenissen maken het vaak net even wat eenvoudiger en controleerbaarder.

Maar wacht eens even: kenmerkte Leven zich niet door ‘het in staat zijn te reageren op de omgeving’?
En ‘reageren’ is niet uitsluitend ‘aanpassen’.  
​Net zo min als het uitsluitend ‘demonstreren tegen’ is.

Die ‘omgeving’ lijkt soms de regie overgenomen te hebben van het leven van veel mensen.
Zij zijn zelf nog slechts ‘castleden’. Ze voeren de taken uit waarvan ze vermoeden dat de regie (de omgeving) die van hen verwacht.
Zonder heftige emoties , want dat is makkelijker. Het confronteert niet. Het kabbelt.

Een film onder deze omstandigheden zou je omschrijven als ‘mega saai’, ‘niet doorheen te komen’ of ‘geen aanrader’.
Stel jouzelf de vraag
Vraag jij jouzelf wel eens af of jij de regie over jouw eigen leven hebt? Of dat jij slechts een cast-lid bent?
En wat doet dat met je?
Het kan zomaar zijn dat jij geen regisseur bent. Dat je graag geregisseerd wordt.​​​​​​
Dan is er niets aan de hand.

Mocht jij wel de regie over jouw eigen leven willen hebben, jouw eigen ‘kaskraker’ willen bewerkstelligen, dan raad ik je aan even tijd te nemen om terug te komen in die regisseurs-stoel. En jouw eigen reactie op de omgeving weer te gaan sturen.

Castleden kun je zelf kiezen; kies diegene die het beste passen in jouw verhaal. Die mensen die jouw hart sneller laten kloppen, die jou naar een hoger level helpen. Kies de cast in jouw leven die jou gaan helpen de beste versie van jouzelf te worden.

Op die manier zul je de mooiste ‘pro-actie’ op jouw omgeving worden: die van Inspirator. Je zult mensen ​​​​​​​inspireren hetzelfde te doen als jij: regie terugpakken over hun eigen leven.
En geloof me: er is weinig mooiers dan (een klein) aandeel hebben in het overnemen van de regie door een (voorheen getergd) cast-lid​.
​De emoties die dan vrijkomen, behoeven geen ondertiteling.

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​
Liefs,
Liesbeth

ps als je wilt dat ik jou help met het terugpakken van de regie in jouw leven; mail me even. Dan bespreken we samen op welke wijze we dat kunnen invullen. Dat bepaal ik niet, want jij bent de regisseur. Ik ben slechts een castlid en zou vol trots meespelen in jouw verhaal…. :-)​​

Kayleigh’sreis naar Fitmom: week 3

Week 3: altijd een lastige week…..

In alle jaren dat ik mensen begeleid naar een gezonde levensstijl, blijkt week 3 vaak een lastige.

De eerste euforie heeft plaatsgemaakt voor ‘verveling’ en het besef dat ‘dit nog even gaat duren’.

We willen graag zoveel sneller resultaat dan het resultaat zich toont. Dat brengt vaak wat ontevreden gevoelens met zich mee, in die derde week.

Zo ook bij Kayleigh. Zij ervoer dit als een lastige week. Uiteraard heb ik haar niet vooraf verteld dat week 3 vaak lastig is; ze zou het bij voorbaat al een rot week hebben gevonden met deze informatie.

Wanneer iemand een grote verandering wil doormaken qua lichaamssamenstelling, vraagt men ook vaak direct ‘wat mogelijk is’.

Los van het feit dat ‘vrijwel alles mogelijk is’, heb ik de ervaring dat mensen het ‘goed’ doen wanneer zij over een periode van drie maanden gemiddeld 0,7-1 kg per week verliezen. Dit resulteert in een resultaat van 10-12 kg gewichtsafname over die periode van 3 maanden.

Hier pas ik mijn schema’s voor mijn klanten op aan. Op deze manier hoeven zij niet ‘heel diep’ te gaan ; geen honger te lijden. Is er wat ‘ruimte’ voor aanpassingen aan het schema en anticiperen op ‘het leven’.

Ook voor Kayleigh is dit een prachtig doel.  Lees onderstaand haar ervaring van deze week en trek dan, net als ik, de conclusie dat zij gewoon weer een heel goede week heeft gehad. Ondanks dat het niet alle dagen zo voelde.

Haar bewustzijn groeit met de week en hier zal ze de komende maanden alleen maar sterker in worden, met als gevolg dat haar levensstijl structureel wordt aangepast.

Ik ben dan ook weer onwijs trots op haar !

Kayleigh’s kijk op de week

Deze week had veel ups, maar helaas ook veel downs. De week begon heerlijk met een bruiloft, hierdoor was het uiteraard knap lastig om me goed aan mijn voedingschema te houden. Aangezien dit niet wekelijks is vond ik het helemaal goed en heb ik me prima vermaakt. Helaas kwamen er deze week ook een aantal downs bij, ook hierdoor was het heel lastig me er goed aan te houden. De dagen waarop ik me dus wel goed kon houden heb ik extra bewogen om lichtelijk te compenseren.

Met andere woorden, deze week had ik niet heel veel verwacht. Sterker nog ik wilde echt niet op de weegschaal gaan staan. Na wat aandringen van mijn man en een peptalk ben ik dus alsnog gaan staan.

Wie had dit verwacht toen ik 110.4 zag staan. Ondanks de moeizame week toch nog 700 gram eraf.

Je kunt dus wel zeggen dat ik me deze week erg verslagen voelde. Aankomende week gaan we er weer voor en zet ik me voor de volle 100% weer in.

Kusjes Kayleigh

‘Eentje kan toch wel?!’

‘Eentje kan toch wel ?’

Hoe vaak ik dit niet gehoord heb…. ontelbaar.

Vaak van mensen die best wel goede bedoelingen hebben hoor: ze willen dat ik het ‘leuk’ heb. Voor veel mensen is het aanhouden van een bepaalde levensstijl een ‘straf’. En dus is het dat voor mij ook. Aldus hen.

Maar niets is minder waar. Ik leef mijn leven zoals ik dat graag wil. En ik weet heus wel dat ‘eentje echt wel kan’.

Maar zeker wanneer je net van start bent gegaan met jouw doel bereiken, is het lastig als jouw omgeving jou van jouw pad wil duwen. Je bent nog niet zo stabiel namelijk op dat pad. Was je dat al wel geweest, was je wellicht al een stukje verder geweest…;-)

Onthoud dat het vaak geen verkeerde bedoelingen zijn: men maakt zich zorgen om je, willen dat jij het naar jouw zin hebt of vinden het lastig en spannend om jou te zien veranderen. Neem hen dat (de eerste keren) niet kwalijk. Licht hen toe waar je naartoe wilt en hoe je dat gaat aanpakken. Vaak helpt informatie al heel veel: dan weet men dat je erover na hebt gedacht en een bewuste keuze hebt gemaakt.

Want dat je keer op keer bewuste keuzes moet maken onderweg naar een doel; dat is een feit. En dan doel ik niet op een groen vinkje op jouw eten. Dan doel ik op iedere dag, ieder uur, iedere minuut alles wat jij doet in teken stellen van jouw doel. 

‘Is het zó erg Lies….?’ Hoor ik je denken.

 

Het is joúw doel

Ja en nee: zo bewust moet je wel jouw keuzes maken, maar dat is niet erg. Je gaat daar namelijk jouw doel mee behalen. En dat was wat je wilde. Toch ?

Zelfs dat moet je je steeds opnieuw afvragen: is mijn doel nog wel mijn doel ? Of is het wat je op sociale media hebt gezien ? Of een doel wat een bekende van jou heeft en eigenlijk best leuk klinkt ? In die laatste gevallen ga je het niet behalen, dat kan ik je vast verklappen. De eerste de beste die aan jou vraagt ‘Eentje kan toch wel?’ , zul jij met volmondig ‘Ja!’ beantwoorden. En eentje worden er dan nog vaak meer….

Jouw doel is Jouw doel. Hoe graag wil je dat ? Wat wil je er voor doen en laten ? En kun je dat alleen ? Of heb je daar hulp van jouw omgeving of coach bij nodig ? Vraag jouzelf dat af : maak jouw weg zo easy als mogelijk. 

En maak die weg Leuk. Doe iets wat je leuk vindt om te doen. Eet dingen die jij lekker vindt om te eten. Dan is de weg naar jouw doel zoveel makkelijker en geen ‘straf’. 

Dan houd je het goed vol en maak je er jouw eigen levensstijl van: waarin jij geniet en onderweg bent naar jouw doel. De weg zelf maakt jou blij en je weet dat het doel steeds verplaatst en hangt daar dus geen Geluk meer aan op. De levensstijl is bevestigd in jouw leven.

En wanneer je weet van jouzelf dat ‘eentje’ inmiddels gewoon ‘eentje’ kan zijn en je daar dan heel erg van kan genieten, kun je met een volmondig ‘ja tuurlijk’ antwoorden als iemand De Vraag aan jou stelt. Want binnen iedere levensstijl kan eentje heus wel: je moet er alleen helemaal zelf achter staan. 

 

Liefs, Liesbeth

 

ps mocht je hulp nodig hebben bij het behalen van jouw doel; mail me even via info@fabuloustraining.nl