Dualiteit in mijn o zo kleine wereldje…..

Week 3 is gepasseerd.Wat zal ik ervan zeggen. De week werd gedomineerd door dualiteit in mijn kleine wereldje.

Een klein wereldje waar ik zelf bewust voor kies, een klein wereldje wat ons allen is opgelegd door Corona en een klein wereldje doordat letterlijk de helft van gezichtsveld tijdelijk is afgenomen.

Hoe belangrijk is dat ‘fitter worden’ nou eigenlijk?

Fit worden is heel belangrijk

Door diverse gebeurtenissen, afgelopen week, heb ik mijzelf heel regelmatig afgevraagd ‘Wat doe je nou toch moeilijk, Lies?’ Waarom eet je niet gewoon lekker wat je lekker vindt, drink die Cava en wat kan jou het schelen dat je hoofd ronder wordt?

Een geliefde van een geliefde van mij, heeft ervoor gekozen om niet verder te willen leven. Dat zet mij enorm aan het denken. Want zulke beslissingen hebben impact. Impact op zijn familie en impact op mijn familie. En op mij.

Ik ben een ‘graver’; ik wil zaken begrijpen. En dit is niet te begrijpen. Niet voor iemand als ik.

Niet voor iemand die levenslustig is, altijd energie heeft en een intens gelukkig mens is.

Zijn familie begreep het wel; dat vond ik mooi om te lezen.

Daarmee gaven ze hem, in mijn ogen, de erkenning die hij wellicht nodig had; ‘het is goed zo….’.

Een drama als dit brengt mij veel dualiteit: aan de ene kant denk ik juist ‘Schijt maar; ik ga dik worden….’

En aan de andere kant krijg ik extra behoefte om goed voor mijzelf te zorgen. Om te zorgen dat ik fit in mijn hoofd en in mijn lijf blijf.

Die laatste kant overheerst te allen tijden.

Voor mij is iedere dag dat ik leef, mijzelf fit voelen heel belangrijk.

Klein is fijn

Door de Corona crisis hebben we allemaal een kleinere wereld gekregen dan we al hadden.

In mijn geval is er weinig veranderd. Ik leef een klein en intiem leven. Met een paar mensen om mij heen. Geen grote groepen social contacten die ik nu mis, geen wekelijkse diners buiten de deur of andere sociale gelegenheden die nu tijdelijk zijn stopgezet.

Ik deed ze al niet vaak.

Mijn wereld is gericht op klein en fijn. Met mijn familie, gezin, lieve vrienden en onze camper. Daar hou ik van.

Een kleine wereld zorgt dat ik me goed kan concentreren op de wijze waarop ik mijn leven wil inrichten.

Ik word niet afgeleid door ‘anderen’. En ik kan mij goed afvragen wat ík wil.

Een zo gezond en fit mogelijk leven, is wat ik wil.

Ik wil mij weerbaar voelen voor de tegenslagen die het leven biedt.

Ik wil mijn leven zin geven door intens te voélen.

Ik wil alles wat ik kan beïnvloeden in mijn leven, dusdanig beïnvloeden door de juiste keuzes te maken.

Keuzes die leiden naar een gevoel van voldoening. En vaak zijn dat keuzes die ‘Nee’ zeggen tegen van alles.

Maar daardoor wordt mijn ‘Ja’ heel intens.

Next level klein

Ondanks dat ik gewend ben aan een ‘klein’ leven, werd mij door een oogoperatie wel een next level ‘klein’ gepresenteerd.

Ik zie letterlijk maar de helft. En ik kan maar de helft doen.

Trainen was deze week geen optie door dat oog. Zelfs wandelen was geen optie: het zonlicht is heel pijnlijk.

Mijn eventuele resultaat moest dus volledig uit mijn (tekort aan) voeding komen: ik moest nog steeds zorgen dat ik minder at dan dat ik verbrand. En dat is een uitdaging als je niets verbrand….

Resultaat

Ondanks dat ik door deze intense week geen verwachtingen had, heb ik toch nog een mooi resultaat behaald: -1,1 kg ten opzichte van vorige week.

Mijn totale resultaat van drie weken is:

Gewicht: -3,9 kg

Buik:-5 cm

Been: -4 cm

Heupen: -2 cm

 

Nog steeds volgens plan dus! Ik ga rustig door. Want er gaat echt niets boven een fit en gezond leven, voor zover je dat zelf kunt sturen….

Stay safe en let een beetje op elkaar…. <3

 

Liefs, Liesbeth

 

 

Week 2: shotjes, bbq en een operatie….

Reeds 2 weken zit ik nu in mijn ‘verstandige lockdown’: een tijdelijke ontzegging van teveel voedsel, teveel drank en teveel vet.

Die eerste twee zijn deze week compleet mislukt.

Dat wil zeggen: shotjes ‘Firemen’ en bbq’s met ailioli vallen in principe niet onder ‘verstandig’….

Loop ik nu nog wel op schema?

Resultaat week 2

Na het zien van mij resultaat van deze week, heb ik besloten dat ik een op dieet van ailioli en shotjes ga.

Het bracht mij namelijk -0,7 kg, -1 cm op mijn buik, -1 cm op mijn been en -1 cm op mijn heupen.

Het totale resultaat vanaf de start komt hiermee op:

-2,8 kg

-4 cm op mijn buik

-3 cm op mijn been

-1 cm op mijn heupen

Reden genoeg om mijn plan aan te passen: meer shots, meer brood met ailioli en meer verjaardagen….

Realiteit

Onzin natuurlijk: ik ga gewoon weer verder waar ik mee bezig was.

Er is nu geen jarige meer in mijn gezin, de drankjes hebben hun werk gedaan waardoor ik weer even kies om ze niet te nemen en mijn doel hou ik voor ogen: voor onbepaalde tijd gemiddeld 1 kg vet verliezen per week.

Aangezien ik nu 2 weken bezig ben, loop ik nog prima op schema.

Geen reden voor mij om mijn plan aan te passen.

Dat deze week iets minder effectief was is, zoals je begrijpt, volledig te danken aan het weekend en de keuzes die ik daarin maakte.

Operatie

Mijn dagelijkse training ging ook goed! Ik voelde me sterk en fit.

Ik word morgen geopereerd aan mijn oog (kleine ingreep) en de kans dat ik de komende weken veel kan trainen is niet zo groot.

Dat wordt dus extra op mijn calorie-inname letten, nu ik weinig zal gaan verbranden.

Ik ga rustig door waar ik mee bezig was. Minus de shots en ailioli. Tijdelijk dan…..;-)

 

Hoe gaat het bij jou?

 

Liefs, Liesbeth

 

Resultaat na 1 week ‘verstandige lockdown’

Een ‘verstandige lockdown’; zo zou ik mijn antwoord op wekenlang Corona crisis willen noemen.

Verstandig omdat ik niet een crashdieet wil doen.

Verstandig omdat mijn gezondheid echt aanzienlijk zal verbeteren door deze ‘lockdown’.

Verstandig omdat ik me zoveel beter zal gaan voelen in mijn eigen lijf.

Lockdown van ‘ellendig voer’

Waar ik nu het woord ‘lockdown’ gebruik, doel ik dus niet op de periode die de overheid ons heeft toebedeeld.

Ik doel in dit verhaal op de terugdringing / beperking van voedsel wat mijn lichaam niets biedt.

Denk hierbij aan toegevoegde suikers, alcohol, te veel verzadigde vetten en een overschot aan calorieen ten opzichte van mijn dagelijks onderhoudsnivo.

Mijn lichaam zal uitsluitend kwalitatieve energie krijgen: voedsel waar het wat aan heeft.

Doel

Ik wil iedere week 1 kg (vet) verliezen, voor onbepaalde tijd. Dat was mijn doel.

En het liefst zonder (dure) shake, crashdiëten waarbij het aantal calorieën sacherijnigmakend laag is of samenstellingen van maaltijden die ik alleen kan naleven als ik in deze Corona-Lockdown zit.

Want de Corona crisis werd mijn persoonlijke welvaartscrisis. Dat was de aanleiding van dit hele gebeuren.

Lees dat hier nog eens terug.

Iedere dag zal ik actief zijn: hoe en hoe lang dan ook. Dat doet er niet toe.

En ik ga dit doel bereiken op vegetarische basis: ik eet geen vlees. Daarnaast eet ik in een window van 11.00-21.00 uur.

Resultaat

Mijn eerste week liegt er niet om:

Ik ben 2,1 kg lichter en mijn omtrek van buik is 3 cm kleiner. Mijn benen zijn 2 cm smaller en mijn heupen (lees billen) zijn gelijk gebleven (yeah!).

Uiteraard is dit een resultaat wat ik niet nog 5 weken vol ga houden.

Het geeft aan hoeveel vocht mijn lichaam had opgeslagen als gevolg van te veel ellendig voer, de laatste weken.

Dat is nu wel losgelaten en het resultaat zal nu gaan normaliseren, verwacht ik. Ik ga dan ook niets veranderen aan mijn plan.

Ik blijf mijn richten op 1 kg (vet) per week gemiddeld verliezen over een (nog) onbepaalde periode.

Hoe ging het mij af

Ondanks dat ik gewend ben om volgens een schema te eten en trainen, was het weer even wennen.

Die losse teugels van de afgelopen maanden hadden mij even van het pad gebracht….

De eerste dagen gingen goed; ik voelde me sterk en had geen moeite met het feit dat ik niet alles ‘mag’.

Op zaterdag was ik sacherijnig. Stront sacherijnig. Vraag het mijn gezin.

Ik had medelijden met mezelf en vroeg me af ‘waarom ik dat wel niet gewoon alles mocht eten en drinken?!’.

Voelde me een slachtoffer in plaats van een leider.

Mijn drang naar chocola en cava was groot.

Ik vroeg me af waarom ik niet gewoon zou eten wat ik wilde eten; zo dik ben ik nu ook weer niet.

Ik vroeg me af wíe míj ging vertellen dat ik niet alles ‘mocht’. ‘Dat bepaal ik toch zelf wel….’

Ik heb toen met mijzelf afgesproken dat ik ‘vandaag niet mag toegeven, maar morgen wel’.

Oftewel: ik beloofde mijzelf iets voor de volgende dag.

Als ik op zondag nog steeds zo’n zin zou hebben in chocola en cava, dan mocht ik dat nemen.

Uiteraard wist ik dat ik met die afspraak zou bereiken dat ik er over had nagedacht, uit die negatieve emotie zou zijn en dan zou beslissen dat ik het niet meer wilde.

So far so good

Training heb ik gedaan zoals gepland: iedere dag iets: of kracht of cardio.

Ik voel me goed, energiek, sterk en vrolijk. (op die zaterdag na….;-) )

Mijn doel staat nog overeind en ik ga rustig door!

Benieuwd waar ik ga eindigen.

Hoe gaat het bij jou?

 

Liefs, Liesbeth