Nu maakt het toch niet meer uit…..

Nu maakt het toch niet meer uit……
Lekker onverschillig klinkt dit heh?!
En toch maken we ons er allemaal wel eens aan schuldig: ‘los’ gaan met eten omdat we eerder op die dag al een ‘fout’ hebben gemaakt.
Lees dit nogmaals: we maken in ons volle verstand de keuze om na het maken van een foutje, een hele reeks fouten te maken.
Logisch ….
Of toch niet ?
Plaats het eens in perspectief: je stoot jouw teen tegen de tafel (AUWWWW!!) en kiest ervoor om zo hard tegen die tafel te gaan schoppen, totdat jouw enkel is gebroken.
Je draagt 3 volle tassen boodschappen (zo zijn wij vrouwen…), en doordat het te vol zit en te zwaar is , valt er een tas en dus de onderste pot stuk. Goede reden om alles wat in die tas zat tegen de grond aan te kwakken en kapot te gooien.
Jouw salaris is gestort en je gaat lekker shoppen. Je maakt kennis met de mooiste schoenen op aarde: jullie zijn voor elkaar bestemd. Nadeel is wel: je geeft iets meer uit dan gebudgetteerd en je staat wat in het rood. Uiteraard ga je nu door met shoppen tot je niet meer rood kan staan en je alle maximale grenzen hebt bereikt.
Onzin heh ?!
Dit is niet hoe we dat aanpakken: we ‘redden wat er te redden’ valt in bovenstaande voorbeelden.
En we passen onze vervolg acties aan op onze ‘fout’.
En toch gebeurt het regelmatig dat we op het gebied van voeding wel deze onlogische gedachtengang volgen.
Het lichaam neemt gewoon alle calorieën die binnenkomen op, ongeacht de dag/tijdstip/vorige maaltijden.
Dit moet gewoon allemaal verbrand worden. Het maakt dus Wel Degelijk uit !!!
Laat je niet gaan als je gecheat hebt: red liever wat er die dag nog te redden valt!
Je kunt de schade beperken door jouw inname wat te verlagen de rest van de dag.
Vergroot in ieder geval niet de schade door jouw inname nog extra te verhogen!
Cheaten is geen ramp: zolang je er verstandig mee omgaat.
Iedere maaltijd is op zich staand: wees bewust van wat je eet en maak logische keuzes: het maakt namelijk heel erg uit !
Het is het verschil tussen wel of niet jouw doel bereiken en wel of niet trots op jouzelf kunnen zijn !
Wat kies jij ?
Liefs, Liesbeth

Wat is jouw laatste mijlpaal in 2019?

Het bereiken van een mijlpaal in jouw leven is net zo goed een begin als een einde van een periode in jouw leven.

Welke mijlpalen heb jij dit jaar reeds behaald?
Welke successen heb jij op jouw naam gezet?

En welke mijlpaal ga je nog halen, de komende weken?



Ondanks dat 2019 niet meer zo lang duurt, is het nog lang genoeg om wat successen neer te zetten.
Als afsluiting van een periode.
​Bijvoorbeeld als je niet helemaal jouw streefgewicht hebt behaald​​​​​​​​ in 2019.
​De kans dat je dat dan de komende (lastige) weken nog gaat behalen, is niet zo groot. Er zijn namelijk 11 maanden voorbij gegaan zonder dat doel te behalen.

​​Daar zal waarschijnlijk een (kleine) verandering van zetten moeten plaatsvinden om in 2020 meer succes te boeken. Je kunt dit jaar dus afsluiten met een mijlpaal waarin je de benodigde aanpassingen hebt toegepast.

Die mijlpaal geldt dan direct als een begin van een nieuwe periode. Namelijk een periode waarin jij weer het heft in eigen handen hebt en de regie over jouw leven hebt.
Om een nieuw jaar in die staat te starten, belooft veel goeds!
Jij zult jouw ​​goede voornemens van 2020 gaan crushen als jij deze mijlpaal dit jaar nog behaalt.

Het 20 dagen Mentaal Welzijn programma kan jou hier bij helpen.
Je krijgt 20 dagen inzichten, opdrachten en inspiratie om jou mentaal in een gezonde situatie te brengen. In een situatie waarin jij sterk bent, jouw sterk voelt en doelbewust keuzes maakt. Doelgericht en daadkrachtig.

Ieder succes is een gevolg van een mentale kracht. De kracht van overtuiging en vertrouwen.

Die mentale kracht kan jou onaantastbaar en unstoppable maken.

Wil jij deze mijlpaal ook nog dit jaar behalen? Stuur mij dan even een mailtje via info@fabuloustraining.nl.
Voor slechts €20,- krijg jij de handvaten om mentaal welzijn te bereiken voor het einde van het jaar.
Zou dat niet een mooi begin zijn?

Liefs, Liesbeth​​​​​​​​​​​​​

Rust, Reinheid & Regelmaat

Als jonge moeder word je ermee doodgegooid: de drie R’en. Rust. Reinheid. Regelmaat.
Ieder boek staat er vol mee. En op gezette tijden mag je je op het consultatieburo komen verantwoorden of jij je er wel aan hebt gehouden met joúw baby.

Het voelde voor mij als een verplichting. De druk van dat alwetende mens bij het consultatieburo maakte mij nerveus als jonge moeder.
Ik twijfelde aan alles.
Ik wilde geen vaste patronen; ik wilde gewoon lekker genieten van mijn baby.



Proberen is leren
En toch ging ik soms, alleen omdat zij dat wilde, proberen structuur aan te brengen in mijn dagen met mijn kleine meisje.
Ik maakte haar op vaste tijden wakker, gaf haar op vaste tijden eten, ging op vaste tijden met haar wandelen en speelde op vaste tijden met haar.
Dat vond ik in het begin heel erg lastig: het ging zo tegen mijn natuur in.

Ik wilde me vrij voelen met mijn kind; het was míjn kind.

En toch merkte ik op dag 2 al wat structuur met mijn baby (en dus met mij) deed: het gaf rust.

Structureren is excelleren
Vanaf het moment dat ik structuur aanbracht in haar en mijn leven, liep alles beter.
Ik had rust als ze sliep. Ik had lol als ze wakker was en ik wist wanneer ze honger had.

En als ik heel eerlijk ben; dat ‘gestructureer ‘ heeft mij de afgelopen jaren heel vaak naar een hoger nivo gebracht.
Of dit nu in mijn training was, in mijn werk of in mijn dagelijkse dagindeling: structuren laat je excelleren.

Prikkels negeren
In deze o-zo-moderne tijd worden we overprikkeld. Er is simpelweg geen moment meer dat je geoorloofd ‘dom’ voor je uit kunt staren. Er is altijd wel een telefoon die piept, een appje wat binnenkomt, iemand die ‘een goed idee heeft’ of een hete adem die je in jouw nek voelt.

Als je iemand vraagt hoe die persoon ontspant, kun je zomaar het antwoord krijgen: ‘ Oh dat doe ik door na mn werk als een speer te gaan eten en dan door te racen naar Yoga…’.

Klinkt mij niet echt als ontspannen.

Hoe negeer je die prikkels? Door planmatig te structureren.
Je weet nu waar je nu staat en waar je naartoe wilt.

Jij bepaalt wat je moet doen om jouw doel te bereiken.
Jij bepaalt wanneer je dat gaat doen.
Jij bepaalt met wie je dat gaat doen.
Jij bepaalt hoe lang je dat gaat doen.
Jij bepaalt welke afleidingen je toestaat. Denk aan telefoon op stil, schermtijd beperken, mail niet meer op phone ontvangen, signalen uitzetten van binnenkomende mail etc.
Jij bent in charge. Over alles.

Maak een plan voor de komende drie dagen door bovenstaande vragen te beantwoorden.
Maak dit plan per tijdsblok van een uur. Dus, schrijf voor jouzelf per dag en per uur uit wat je gaat doen. En doe dat.

En vertel mij dan eens hoe je je daarbij voelde. En hoeveel werk je hebt verzet. En welke stappen je hebt gezet naar jouw doel.

Ik weet zeker dat als jij je aan jouw plan houdt, dat je er komt.
En ook nog eens retetrots bent op jouzelf.



Liefs, Liesbeth

De knop omzetten; lukt het jou?

Mei 2013: ik was op vakantie met vrienden. Er moest uiteraard een foto gemaakt worden van ons allen op het terras. Want het was reuzegezellig. Tot ik die foto zag. 

Ik zakte (bijna letterlijk…..) door mn stoel: Was.Ik.Dat. ?? 

Ik zag alleen maar een grote vette bovenarm en zelfs mn servet kon mijn buik niet voldoende wegmoffelen. Wat voelde ik me rot in mij eigen lichaam. Nu was het klaar.

Levensstijl

Zo gezegd, zo gedaan…. Duhuh…… Ik wilde niet (meer) crashen en ben me gaan verdiepen in de mogelijkheden om mijn voeding LifeTime aan te passen en een activiteit te vinden die bij mij paste; wat ik echt leuk vond, maar ook zinvol en effectief was.

Dat vond en creëerde ik: in een half jaar viel ik 21 kg af en mijn fijne gevoel groeide per kilo waar ik afscheid van nam; ik zou nooit meer terug gaan naar zo’n unhappy gevoel in mijn eigen lichaam.

It’s a Journey Dear……

Uiteraard zijn de eerste maanden ‘easy’: het resultaat liegt er niet om, kilo’s vliegen je om de oren en de complimenten zijn niet aan te dragen.

Maar dan. Dan komt dat moment dat mensen jou niet anders meer kennen dan dat je nu bent. En zij dus geen externe motivatie voor jou zijn. Zij zullen niet zeggen;’ wat goed dat je het zo volhoudt….’ Zij weten niet beter. 

De motivatie moet dus uit jouzelf gaan komen. Grote sprongen maak je niet meer. Meer muizenstapjes. Mijn hemel; hoe houd je dat vol ??!!

Ik ging gewoon door. Steeds weer. Iedere dag. Mijn einddoel was allang niet meer zaligmakend. Ik had gemerkt dat dat einddoel steeds verplaatste. Als je er bijna bent…… Daar moest ik dus niet mijn geluk uit halen; dan ging ik het nooit worden.

De weg die ik ben ingeslagen is voor mij zaligmakend. Ik sta versteld van en ben Megatrots op dat ‘oude lijf’; dat doet nog exact wat ik graag wil. Als ik doe en laat wat daar voor nodig is. Lees deze laatste zin nog eens terug. Die is cruciaal. ‘ Als ik doe en laat wat daar voor nodig is’. Dan kan ik komen waar ik wil ? Mooi; alle controle dus in mijn eigen handen !

Dat wil zeggen; totdat er omstanders jou van jouw pad af gaan duwen. Met rotte tomaten gooien (figuurlijk), lelijke dingen zeggen (letterlijk), onbegrijpelijke uitspraken doen en niets, maar dan ook niets onbenut laten om jou van jouw nieuw ingeslagen weg te brengen. Alsof die weg niet al lastig zat is, zonder hen…..

Addicted or Dedicated ?

‘Sla je nu niet een beeeeeetje door ??!!’

‘Je bent nu toch goed……’

‘Niet verder afvallen nu hoor…..’

‘Je moet niet overdrijven heh….’

‘Doe nou ff gezellig mee joh……’

‘Ja; jij moet het zelf weten, maar ik vind ‘het’ Echt.Niet.Mooi…..’

Inderdaad; ik mag dit zelf weten. Dit is slechts een heel klein greep uit verwensingen, goede bedoelingen, veroordelingen en meningen die ik zeer regelmatig naar mij toe geworpen krijg. Ongevraagd.

Zie dan maar eens staande te blijven. Je bent net gestart aan een ‘nieuw leven’ en iedereen die jij lief vindt (en stom….) heeft een kant en klaar oordeel over jou.  Dat is ‘om den drommel’ nog niet zo easy…..

Heel dicht bij jouzelf blijven is het enige wat je kunt doen. Luister naar wat Jij wilt. Waar word jij blij van ? Wat maakt jou gelukkig ? 

En dan zul je rustig jouw weg vervolgen. Zonder disrespect naar anderen; ook zij moeten doen wat zij willen.

Zij zullen jou ‘doorgeslagen’ noemen. Ik noem jou dan Een Held. Naar jouzelf luisteren is het moeilijkste wat er is in een tijdperk waarin alles en iedereen ongevraagd snoeiharde meningen de ether in mag en kan werpen.

Wanneer je dan flexibel genoeg bent om terug te veren, ben je de juiste weg ingeslagen. Je bent gegroeid. De impact die dergelijke woorden nu, anno 2019, op mij hebben, is een schijntje vergeleken bij wat zij in 2013 hadden gehad. Ze hadden mij verwoest.

De mentale weg is de belangrijkste; de body achieves what the mind believes. Het is echt zo.

Laat je niet van de wijs brengen. Door niemand. 

Ben ik ‘addicted’ ? Dat denk ik wel: ‘addicted’ to being ‘dedicated’ to myself. En ik zou het niet meer anders willen.

Luister jij al naar jouzelf? Ik hoor het graag van je!

Liefs, Liesbeth 

Droom jij jouw leven of leef jij jouw droom?

Vraag jij jezelf dat wel eens af? Of jij jouw leven droomt, of jouw droom leeft?

Heb jij het idee dat je iedere dag bewust geniet van jouw droomleven of ‘doe je maar wat’?

Gestuurd door de sleur en de verplichtingen.

Niets mis met sleur en verplichtingen; laat ik dat voorop stellen. Als ze maar onderdeel zijn van jouw plan.

Van dromen naar leven

Zelf heb ik al jaren de droom om locatie onafhankelijk te leven. Dat ik iedere dag kan kiezen waar ik wil werken.

Die keuzevrijheid is voor mij ultieme vrijheid.

En de reden dat ik deze week een aantal lastige keuzes heb gemaakt.

Zo ga ik stoppen met Fitcamp in groepen geven. Terwijl dit 6 jaar lang mijn leven is geweest en echt een droom ‘ baan’ is.

Ik heb zoveel leuke mensen begeleid naar prachtige doelen; dat geef je niet zomaar op.

Alleen; die groepslessen maakten mij niet locatie onafhankelijk. Ik kon niet reizen (met onze camper) wanneer ik wilde.

Ik was niet zo flexibel als ik wilde zijn. Ik bleef dromen. Maar ik wilde mijn droom beleven.

Moeilijke keuzen brengen een makkelijk leven

De beslissing om Fitcamp te stoppen is een van de moeilijkste beslissingen in mijn leven geweest.

En toch voelde ik een enorme opluchting vanaf het moment dat ik het had gedeeld met mijn lieve klanten.

Mijn leven wordt makkelijker als ik moeilijke keuzes maak.

Net zo goed als jouw leven makkelijker wordt als jij moeilijke keuzes maakt.

Die zijn niet leuk. Maar ze zijn doeltreffend en verlichtend.

Toekomst

Mijn toekomst is aan mij. Hij ligt nog helemaal open. Ik weet waar ik heen wil.

De weg daarnaartoe is nog bespreekbaar en deels open.

Training en coaching geven zal een groot deel van mijn leven in beslag blijven nemen; het proces van verandering van iemand mee mogen maken is nu eenmaal het mooiste wat er is.

Mijn coaching zal meer individueel worden, zoals het programma Personal Coaching.

Daarnaast zal ik ‘mijn ballen uit m’n broek werken’ om mijn andere bedrijf MyGymAnywhere op de wereldkaart te zetten.

Dat is mijn droom; werken aan twee mooie bedrijven. Samen met mijn grote liefde en mijn allerliefste kinderen.

Die droom kan ik beleven doordat ik keuzes maakte die zwaar waren. Dat ik een stap durfde te zetten.

Hulp vragen is stoer

Durf jij de stap te zetten? Door je alleen al af te vragen wat jouw droomleven is? En te onderzoeken wat je daar voor moet doen en laten om dat te bereiken?

Dat traject hoef je niet alleen uit te vinden; hulp vragen is stoer. Het toont lef en kwetsbaarheid.

En die combinatie is wat je nodig hebt om jouw gedroomde leven te gaan beleven.

Maak die moeilijke keuzen; dat maakt jouw leven makkelijker. Echt.

 

Liefs, Liesbeth

 

ps: als je interesse hebt in Personal Coaching; laat het me weten; dan plannen we een gesprek in.

 

 

 

‘Zelluf doen!’

‘Zelf doen!’

Als een kind van ongeveer 1 a 2 jaar dat 24/7 roept, zijn we daar als ouder allemaal megatrots op. Het kind toont initiatief, leert door fouten te maken en geeft ons de kans bij te sturen

Wanneer een volwassene tegen mij zegt dat hij het ‘allemaal wel zelf kan’, hoop ik altijd dat die persoon inziet, dat het mét de juiste bijsturing zoveel effectiever doeltreffend zal zijn.

Kracht of zwaktebod?

De een ervaart het inroepen van hulp als een teken van kracht. De ander, het merendeel, denk dat het gezien wordt als zwaktebod. Of in ieder geval, ervaart hij het zelf zo. Het gevoel het niet alleen te kunnen en dat te erkennen, is voor veel mensen een gevoel van zwakte.

Persoonlijk denk ik dat we onszelf moeten zien als dat kind. Je probeert het eerst zelf, maakt fouten, wordt bijgestuurd en gaat verder. Mocht het nu nog niet naar wens verlopen, dan is het moment dat normaal een ouder wat leidender zal worden.

Als volwassene is dat bij uitstek een goed moment om hulp in te schakelen.

Wees open 

Erkennen dat de geschiedenis zich aan het herhalen is, vind ik een heel krachtig moment.

Wanneer jij zelf inziet dat er geen schot in de zaak zit, heb je een bewustwordingslevel waarmee je de wereld kunt veroveren.

Met de juiste hulp. Je hoeft namelijk niet alles zelf te kunnen.

Wees open over welke hulp je nodig hebt. Dit kan praktische invulling van jouw plan naar jouw doel zijn, maar ook een ‘stok achter de deur’, een structuur die bij jou past of zelfs het doel kan mede bepaald worden door een derde.

Hoe eerlijker jij naar jouzelf bent, hoe meer resultaat jij gaat behalen.

Bedenk je eens hoeveel negatieve tijd het je reeds heeft gekost om jouw doel (niet) te behalen.

Bedenk je eens hoeveel positieve gevoelens het je op zal leveren als jij jouw doel wel gaat behalen.

Tijd is schaars en komt nooit meer terug.

Benut jouw tijd en crush dat doel.

Want zelfs als je het onder toeziend oog van hulp doet, is het nog steeds Joúw doel en jouw succes.

Geniet van jouw weekend en denk eens na of je hulp wenst.

Misschien is het Personal Coaching programma wel wat voor jou.

Ik beloof je dat je dan na drie maanden zegt:’ Ik had veel eerder hulp in moeten schakelen…..’

Want tijd is schaars. Geniet ervan!

 

Liefs, Liesbeth

Korte pijn vs lange pijn

Pijn is fijn

Laten we eerlijk zijn; pijn is helemaal niet fijn.

Pijn is stom en doet zeer.

Wanneer we het over ‘doelen behalen pijn’ hebben, is het vaak wel zo dat het ná de pijn fijn wordt.

Het overwinnen van een knelpunt lijkt een gelukzalig gevoel en voldoening met zich mee te brengen.

Hier heb ik het dus over ‘korte’ pijn.

 

Wanneer je niet bereid bent korte pijn te lijden, zul je moeten accepteren dat je lange pijn voor je kiezen krijgt.

Daarmee bedoel ik dat je de confrontatie even met jouzelf aan moet gaan.

Je zult die korte pijn op moeten zoeken. Wanneer je een doel wilt behalen, moet je ‘even’ door de zure appel heen bijten.

Onthoud dat je je bevrijd zult voelen als je erkent dat je nog niet bent waar je wilt zijn.

Dat je je bevrijd zult voelen als je hand in eigen boezem steekt en verantwoordelijkheid neemt voor jouw eigen leven.

Die pijn is maar heel even.

Wanneer je deze korte pijn niet aangaat, zul je achtervolgd blijven door het niet behalen van jouw doel. Die pijn is levenslang.

 

Kies jouw pijn

Denk na wat je liever hebt: korte of lange pijn? Pas hier jouw acties op aan.

De pijn is namelijk onvermijdelijk. De keuze welke het wordt, die is aan jou.

 

Liefs, Liesbeth

Plakband vs doelen behalen

”Plakband versus doelen behalen’; een titel waar je gerust wat langer over na had kunnen denk, Lies’: ik hoor het je denken.

Ondanks dat er best veel verschillen tussen deze twee zijn, wil ik je toelichten waarom ik voor dit thema koos.

Pellen met geduld

Wanneer je een stukje plakband nodig hebt, is de grootste hindernis het vinden van een beginnetje.

9 van de 10 keer, heb je niet eens een idee welke kant je op moet pulken.

En áls je dan al een beginnetje hebt, moet je zorgvuldig over de gehele breedte het plakband afrollen, anders splijt het bandje in twee, en scheur je alleen een stukje af of de gehele rol gaat in de helft van de breedte.

Zelfde effect heb ik overigens bij aluminiumfolie. Op een of andere manier bestaat mijn rol vaak uit twee keer een halve rol.

Terug naar het plakband. Wanneer het begin waardeloos is; komt er niets terecht van dat stukje plakband.

Maar; wanneer je een goed begin hebt daarentegen; dan is het een kwestie van het plakbandje goed blijven begeleiden en kun jij ieder gewenst plakbandje afscheuren.

Daarnaast geven we niet zomaar op: we hebben ten slotte plakband nodig. En dus pellen we met geduld.

 

Doelen behalen begint ook met de start

Hier komt de (enige) overeenkomst tussen jouw doel behalen en het plakband pellen: het begint bij de start.

Wanneer die start waardeloos is, hebben we geduld nodig. Het wil namelijk niet zeggen dat je jouw doel niet gaat behalen.

Je moet alleen ‘pellen met geduld’. Net zolang tot je het goede beginnetje hebt en ieder gewenst doel kunt behalen.

Wees niet ongeduldig; geef jouzelf de tijd.

Het hoeft niet in een keer goed te gaan. Je moet alleen niet opgeven.

Denk aan het plakbandje; je hebt het nodig.

Net zoals jouw doel.

Jij wilt dat doel graag behalen. Dat geef je toch niet zomaar op?

Blijf geduldig pellen; net zolang tot je het hebt.

Een valse start is nooit een gelopen race. Geef niet op.

 

Liefs, Lies

ps: als je lifehacks als getoond op het plaatje gebruikt voor het behouden van een beginnetje; dan ben je ‘af’…… 😉

pps: ik ga een pilot starten waarbij ik mensen in 5 dagen heldere inzichten ga geven over hoe zij hun doel kunnen behalen. Wanneer je daar interesse in hebt, kun je je daar gratis voor aanmelden. Want; de pilot ga ik afnemen onder een testgroep!

Droom jij nog?

In de snelle economie waarin we leven, moéten we vooral heel veel.

Onze carrière, die van onze kinderen, onze sociale verplichtingen en het werken aan een gezond leven; het kan een behoorlijke druk op je leggen.

Van nature ben ik een Dromer.

Ik heb het beelddenken naar een next level gebracht; ik zie wer-ke-lijk alles wat ik hoor in een plaatje door mn hoofd gaan.

Iedere gedachte is een beeld in mijn hoofd.

Zo ook mijn eigen leven; ik weet exact hoe ik wil dat het eruit ziet binnen afzienbare tijd.

Mijn droom: een homeless en jobless leven

Waar de meeste mensen hun ‘ass off’ werken om een mooie groot huis en dito carrière te bewerkstelligen; is mijn droom het tegenovergestelde. Ik wil niets liever dan binnen afzienbare tijd ‘homeless’ en ‘jobless’ zijn.

Geen hypotheek waar ik voor moet werken. Geen werk wat mijn leven regeert.

Ik wil mijn leven reizend kunnen leven en beleven. Zonder gebonden te zijn aan een locatie.

Iedere dag zelf kunnen kiezen waar ik die dag wil zijn.

Iedere keuze richting mijn doel

Om een dergelijk leven te bereiken (liefst in de gezonde en fitte jaren in mijn leven), dien ik keuzes te maken.

Het gaat ten slotte niet vanzelf; een Droomleven leiden.

Iedere keuze die ik maak, is gericht op mijn doel.

Zo hebben we, mijn vriend en ik,  een camper gekocht waarmee we willen reizen en welke aan ‘hoofdkantoor’ zal dienen voor onze (online) businesses.

Ook deze bedrijven zijn doordacht opgebouwd; het betreft veelal online diensten waarmee wij een passief inkomen opbouwen; een inkomen waar we zelf niet heel veel meer aan hoeven te doen om inkomsten uit te genereren.

Door iedere keuze richting mijn doel te maken, kom ik er ‘vanzelf’.

Dúrf te dromen

Om tot resultaat te komen, dien je te kiezen. dat is nu eenmaal zo.

Daarmee sluit je zaken uit, maar kom je dichterbij jouw droom.

Van belang is dat je dúrft te dromen.

Dat je jouw gedachten de vrije loop laat gaan als je jouw leven in beeld probeert te brengen.

Laat je niet weerhouden door alle beren op de weg; die kunnen ook zomaar eens niét verschijnen.

Een oud gezegde, waar ik het geheel mee eens ben is: ‘Een mens lijdt het meest door het lijden wat hij vreest.’

Dat denk ik écht.

We zijn vaak zo terughoudend en voorzichtig voor zaken die waarschijnlijk niet eens gaan gebeuren.

Zet die nu eens aan de kant en schrijf op waar jij van droomt.

Ik zou het geweldig vinden als je jouw droom met mij wilt delen; ik hou van dromen!

Ook help ik je graag met keuzes maken om jouw droom te verwezenlijken.

Dus als je een duwtje in de rug of stok achter de deur nodig hebt om jouw gedroomde level te bereiken; mail me even.

Dan spreken we af en denk ik met je mee.

 

Dróóm lieve mensen; je krijgt maar een kans in dit leven! <3

Liefs, Liesbeth

 

Het tempo is ondergeschikt aan de richting

Het tempo is ondergeschikt aan de richting

Iets wat ik met name heb geleerd van sporten: dat het tempo niet uitmaakt als de richting goed is.

Lees het gerust nogmaals door. En vraag jezelf dan af in hoeverre je hier ook ‘gebruik’ van maakt.

Ik zien veel gebeuren dat mensen stoppen wanneer het behalen van hun doel niet (meer) zo snel gaat.

Wat je dan doet is het tempo verkiezen boven het resultaat.

Je zegt eigenlijk tegen jouzelf: ‘alleen als je altijd vol gas kunt, is het zinvol door te gaan’.

Dat de praktijk in vrijwel 100% van de gevallen het tegenovergestelde is, dat wordt voor het gemak even vergeten.

Want vertaal deze stelling eens naar een mooie reis die je gaat maken.

Je gaat roadtrippen naar Italie. 

Vol goede moed en met lekker tempo ga je van start. Alles gaat voorspoedig, de eerste 200 km. 

Maar dan is er een file. Er zijn meer mensen die die weg gebruiken.

Het tempo gaat aanzienlijk omlaag. Jouw gemiddelde per uur gaat hard omlaag.

En toch komt het geen enkele keer in je op om om te draaien en naar huis te gaan.

Je besluit niet om het tempo boven het resultaat te stellen. 

Jouw resultaat, een zalige vakantie in Italie, staat boven het tempo.

Natuurlijk is het superjammer als die file nog 1500 km aanhoudt. 

Maar we weten allemaal dat dat niet gebeurt.

Opstoppingen en tegenslagen zijn van tijdelijke aard.

Er is altíjd licht aan het einde van de tunnel.

De kunst is om je neer te leggen bij die ‘file’. Het te accepteren dat je het niet kunt veranderen en dat je wat langzamer gaat.

Maar je houdt vertrouwen in het resultaat; er komt een moment waarop jij lekker in Italie zit en helemaal niet meer terugdenkt aan de reis ernaartoe.

Doe dit nu ook eens voor jouw eigen doel.

Stel het resultaat en de richting te allen tijden boven het tempo.

Langzamer is niet erg. Stoppen wel.

‘Stoppen’ heeft bewezen de slechtste actie te zijn die je kunt nemen om jouw doel te behalen.

Stop dus niet.

Ga door. Hoe hard of zacht je ook gaat. Als je maar gaat.

 

Liefs, Liesbeth