Input vs. Output

Krijgt de input de aandacht die het verdient?

Of zijn we erg gefocusseerd op het resultaat; de output?

En is dat terecht? Kijk hier wat ik hier van vind….. 🙂

En laat me weten wat jij vindt!

 

Liefs, Liesbeth

Leef jij jouw leukste leven?

‘Leef jij jouw leukste leven?’
Een vraag die maar weinig mensen stellen. Niet aan anderen, maar ook niet aan zichzelf.

En dat verbaast mij.
We zijn ten slotte maar een keer hier op aarde.
Waarom zouden we er dan niets iets wenselijks van maken?

Veel mensen leven voor ‘later’. Zij gaan nu ‘lijden’ om daar later de vruchten van te plukken.
Denk aan sparen voor een wereldreis, vrijwilligerswerk gaan doen als ze met pensioen zijn of nu hard werken om later meer vrije tijd te hebben.

Maar wat nu als ‘later’ nu al is?
Zou je dan het gevoel hebben dat je jouw leukste leven leidt?
Ik ben niet van mening dat je ‘iedere dag moet leven alsof het je laatste is’. (De kater zou iedere volgende dag zoveel problemen geven….. 😉 )

Ik ben wel van mening dat heel veel mensen te weinig uit hun leven halen.
Dat zij zich teveel laten ‘vastleggen’.
Door hun omgeving. Door zichzelf. Door de ‘beren’ op de weg. Door gemakzucht misschien wel.
Misschien is het wel veel eenvoudiger om niets te doen. Dat wil zeggen niets ‘extra’s’.

Gewoon werken, ouder zijn, vriend zijn, familie zijn en ‘overleven’.
Iedere dag blij zijn dat ie om is.
Iedere zondag balen dat het morgen maandag is.
Iedere woensdag al verlangen naar het weekend.
Dróóm
Oprecht heb ik hier moeite mee. Ik weet dat misschien wel 97% van de mensen op deze manier leven. Ik weet dat maar een heel klein groepje bewustere keuzes maakt.
Ik heb er geen moeite mee omdat ik dat ‘stom’ vind. Ik vind namelijk niks stom.
Ik heb er moeite mee omdat ik denk dat een grote groep van die 97% zichzelf tekort doet.

Zij wíllen wel hun leukste leven leiden of onderzoeken wat dat is, maar hebben simpelweg geen idee waar ze moeten beginnen of hoe ze moeten beginnen.

En daar heb ik moeite mee. Want ik wil dat IEDEREEN zijn leukste leven leidt.
Dat je iedere dag oprecht blij bent. Dat je iedere dag met plezier naar jouw werk gaat.
Dat je iedere dag een doel voor ogen hebt en daar hard aan werkt om dat te behalen.
En iedere dag een beetje verder komt.

Jouw leukste leven hoeft niet altijd ‘op een onbewoond eiland’ te zijn.
Dat kan veel realistischer.

Denk er eens over na.
Waar gaat jouw hartje sneller van kloppen?
Wat is jouw ‘purpose’; wat past volledig bij jou? Wie bén jij?
Wat ben jij in het diepst van jouw ‘zijn’?
Waar ben je het allerliefste en met wie ?
Zou je willen ondernemen, vrijwilligerswerk willen doen?
Wil je zorgen voor andere, ben je graag bij dieren?
Wil je de wereld in of juist graag op 1 plek zijn?

Vraag het jouzelf af en start (weer) met dromen. Jouw leukste leven is dichterbij dan je denkt.
Schrijf alles op en als je het wilt delen met mij; wees welkom.
Ik word enorm blij van mensen die dromen…. 🙂


Liefs,
Liesbeth

Weerstand versus weer stand

Weerstand: ik heb het serieus in alle mogelijke vormen gezien.

Interne weerstand. Externe weerstand. Bewuste weerstand. Onbewuste weerstand. En een combinatie van deze allemaal.

Natuurlijk liet ik mij, in het begin, hier ook door beïnvloeden. Maar in the end: ik hield weer stand.

 

Doel informatie

Mijn doelen zijn altijd míjn doelen geweest. Doelen welke ík wilde behalen. In principe heeft nooit iemand hier iets mee te maken gehad. Vond ik.

Dat dat niet altijd zo is, dat bleek al snel. Mensen in mijn omgeving snapten niet zo goed wat ik aan het doen was.

Dat kwam door een combinatie van er niet naar vragen en niet geïnformeerd worden door mij.

Juiste omdat het mijn doelen zijn, ben ik van mening dat dit maar voor weinig mensen interessant is. Iedereen heeft het druk met zijn eigen leven en dat is, wat mij betreft, ook waar iemand als z’n energie in moet steken. En niet in mijn leven; ik fix het zelf wel.

Dit is oprecht hoe ik het zie. Ten opzichte van iedereen om mij heen, met uitzondering van mijn kinderen.

Mijn kinderen weten álles van mij. Wat ik wil bereiken, hoe ik dat wil bereiken, waarom ik dat wil bereiken. Zij krijgen alle gevolgen te horen en welke impact dat op mij en hen zal hebben. Zij zijn de belangrijkste mensen in mijn leven en wil ik dus bij alles betrekken. Ik geef hen dan ook alle informatie die zij nodig hebben om te begrijpen wat er in mijn brein rondgaat.

Die informatie laat hen snappen waarom ik iets doe. Dat hoeft nog niet te zeggen dat zij het er mee eens zijn. Dat is weer wat anders. Maar vaak is begrip al voldoende om geen weerstand op te werpen.

Doel informatie is van belang. Wanneer jij betrokken partijen informeert over jouw plannen, zul je zelf een hele bak aan weerstand pro actief wegnemen.

 

Wat de boer niet kent…..

Mensen zijn van nature geen fan van verandering. Men wil graag dat alles en iedereen hetzelfde blijft. Dat is prettig (vinden zij) en overzichtelijk. Het vergt ook niet zoveel. Vaak hoef je niet zoveel actie te ondernemen om hetzelfde te blijven.

Hiermee wil ik niet impliceren dat mensen lui zijn. Want er bestaan ook mensen die dat niet zijn. Maar veel mensen houden van hetzelfde en rust.

Doelen stellen en behalen is alles behalve ‘rust’. Daar moet consistent actie voor ondernomen worden. En zelfs als die mensen die actie niet zelf hoeven te nemen, kan het hen nog ‘onrustig’ maken. Of angstig.

En dus zullen veel mensen proberen jou te weerhouden van jouw plannen. Je plaatst hiermee namelijk een spiegel op hun ‘inactiviteit’ en dat is soms onwenselijk. Wanneer het niet benadrukt wordt, is het er niet. De bekende struisvogel-politiek.

Op het moment dat jij gaat veranderen, is alle structuur , herkenning en logica weg. Jij wordt anders, men vindt daar iets van (daar zouden we met zn allen eens mee moeten stoppen; met dat ‘overal wat van vinden’, maar dat terzijde….) en het brengt hun situatie in een ander daglicht. En dat kan confronterend zijn. En dus ongewenst.

Van weerstand naar weer stand

Mensen gaan proberen jou te behoeden voor van alles en nog wat. Er worden beren op jouw weg gegooid waar jij zelf nog niet aan had gedacht of waarvan je vermoedt dat de kans dat die zouden kunnen gaan gebeuren nihil zijn.

Je wordt veroordeeld: ‘Doe niet zo ongezellig; drink gewoon een wijntje mee’, terwijl jij net besloot alcoholloos te leven.

Je wordt bang gemaakt:’ Dat is niet gezond hoor, als je zoveel groenten eet’, als je net de cheeseburgers verving door groenten.

Je wordt buitengesloten: ‘ Ik nodig jou maar niet eens meer uit; jij hebt toch nooit tijd’, als je hard moet werken om jouw doelen zakelijk te behalen.

Je wordt besproken:’Zo! Heb je haar gezien?! Tis net of ze ziek is’, als je net 15 kg overtollig vet bent kwijt geraakt.

Je wordt bestempeld:’ Je bent gek! Zonde van je tijd; lukt toch niet’, als je jouw ambitieuze doelen trots deelt.

Je wordt geïnformeerd:’Wist je dat echt iedereen dat al doet?’, als je net een nieuw plan lanceert.

 

Ik kan serieus nog uren doorgaan met voorbeelden noemen van alles wat ik op mn pad gegooid kreeg.

Ooit kreeg het me aan het wankelen. Nu allang niet meer.

Ik knik vriendelijk, beaam wat zij zeggen, start geen discussie en glimlach. En van binnen gaat mijn vuurtje nóg harder branden: ik weet namelijk dat ik m’n doel wél ga behalen. Ook zonder hen. Juist zonder hen.

Ik houd weer stand op mijn eigen weg.

 

Briljante inspiratie 

Alle weerstanders zullen jou gadeslaan; ze houden jou nauwlettend in de gaten. Wees je daarvan bewust. Want dat bewustzijn kan jou helpen. Helpen om een briljante inspiratie te zijn voor hen.

Het moment dat jij jouw doel hebt behaald, snoer je iedere weerstander de mond. Je laat hen zien dat zelfs dit kon. Je zult hen inspireren tot actie. Tot dromen. Tot nieuwe doelen.

Laat je niet negatief beïnvloeden door weerstand. Benut het positief. De weerstanders zijn gewoon nog niet zo ver als jij.

Wees hun inspiratie en laat hen zien dat het kan. Laat hen dromen. Ook zij hebben het recht op hun leukste leven. En als jij he dat in kunt laten zien, is dat iets prachtigs.

 

Liefs, Liesbeth

Doe gewoon wat je moet doen

Doe gewoon wat je moet doen; zo simpel is Het dus. Op welk vlak dan ook. Dit wordt een kort verhaal. Als we namelijk allemaal zouden doen wat we moeten doen, is er geen vuiltje aan de lucht. Iedereen behaalt zijn doel, is onwijs tevreden, alles loopt op rolletjes en we leefden nog lang en gelukkig.

Helaas is niet altijd even makkelijk ‘gewoon te doen wat we moeten doen’.  Er worden nog wel eens wat hobbels en obstakels op ons pad gevonden. En wederom, we hebben het hier al eens over gehad mbt ‘discipline’, geldt dit met name als het een doel betreft wat alleen onszelf aangaat. 

Gek genoeg vinden we het lastiger om niet te blijven doen wat we moeten doen om ons doel te behalen mbt afvallen of gezond leven, maar hebben we er geen problemen mee (op wat mopperen na af en toe) om gewoon te doen wat we moeten doen als het voor een ander is. Jouw werkgever bijvoorbeeld. Daar doen wij voor wat we moeten doen. Uiteraard staat er een beloning tegenover; een salaris. Velen van ons kunnen niet zonder dat salaris. Maar ik kan me ook niet voorstellen dat je uitsluitend voor het geld werkt; je zult toch ergens ook met plezier naar jouw werk moeten gaan. Anders is het niet vol te houden. 

Beloning en plezier

Zouden dat dan de twee keywords zijn; beloning en plezier ? In mijn ogen wel. Wanneer ik een doel te behalen heb, wil ik daar voor beloond worden. Dat hoeft zeker niet in geld. Mijn persoonlijke doelen worden vrijwel nooit met een bedrag beloond. De beloning zit uitsluitend in de trots van het voltooien van de weg naar het doel en het feit dat ik het doel heb behaald. Een bepaalde voldoening die niet in geld uit te drukken is en mij helpt om een nieuw doel te stellen.

Want resultaat is verslavend. Op een bepaald moment weet ik dat ik mn doel ga behalen en heb ik al een nieuw doel gesteld; ik ben nooit doelloos. In al mijn acties, handelingen en stappen die ik neem in mijn leven, zit een richting. Ze brengen mij , direct en indirect, naar mijn doel.

Los van het feit dat ook ik niet kan leven zonder inkomen, is voor mij Plezier in mijn te bewandelen weg aanzienlijk belangrijker dan de beloning in geld. Zoals gezegd het gevoel wat ik heb als ik een doel heb behaald, is niet in geld uit te drukken. Maar ook echt niet.

The joy of the journey

Ik moet om dat doel te behalen heel veel stappen zetten; vaak is het een lange weg. (Naarmate je meer doelen hebt behaald, worden jouw nieuwe doelen ook groter en verder weg…) Die weg is een groot deel van mijn leven. Dat is de invulling van mijn tijd hier op deze aardkloot. Oftewel; het IS mijn leven. En daar wil ik dus van genieten. Zonder concessies. Wanneer ik een doel stel ga ik de stappen die ik daar voor moet zetten bepalen; ik kies de stappen die ik leuk vind en met veel plezier blijf herhalen tot ik er ben. Anders doe ik namelijk in the end nog steeds iets stoms. 

Resume; de beloning haal ik dus uit voldoening. Het plezier haal ik uit de juiste stappen. Dan kan het dus niet meer misgaan. Meestal niet inderdaad. Maar soms nog wel. Soms word je keihard van jouw pad gegooid. En hoe ik daar mee omga, vertel ik je een volgende keer. 

Voor nu wil ik je vragen jouw ‘Joyful Journey’ in kaart te brengen. En deel deze gerust met mij; dat vind ik leuk. 🙂

 

Liefs, Liesbeth

Investeer in wat het waard is: Jij

Ik ben geen investeerder.

Alleen in mijzelf.

Ik hecht geen waarde aan materiële zaken.
​Ik kan er onwijs van genieten, maar ik ben geen ‘verstandige’ spender.

Simpelweg haal ik mijn geluk niet uit het ‘hebben’ van iets.
​Alles wat ik heb, voelt alsof het mij ‘limiteert’.

Alsof het mij gaat weerhouden in mijn vrijheid.

Want dat is waar mijn geluk ligt; in mijn gevoel van vrijheid. Het gevoel dat er niets of niemand is die ‘iets’ van mij verwacht. Tegen mijn zin in.
Dat ik vast zit in een situatie die niet mijn gedroomde situatie is.
En dat ik daar dan toch mee te dealen heb.


Uiteraard is de situatie van ziekte hier uitgesloten; daar is soms geen keuze mogelijkheid, helaas.

Vrijheid
Die vrijheid is voor mij veel waard. Iedere dag. Niet alleen ‘later’.
​Ik wil iedere dag mijn eigen keuzes kunnen maken.

Om die reden werk ik niet voor een baas,  huur ik een huis en heb ik meerdere bedrijfsactiviteiten. My life is up to me. Ik heb de regie.



En dat is dan ook het enige waar ik heel veel in investeer: in mijzelf. 
Ik investeer in tijd voor mijzelf; ik train graag en doe dit dus dagelijks.
Ik investeer in mijn gezondheid; ik zorg goed voor mijn lichaam zodat ik altijd alle energie heb die ik wil hebben.
Ik investeer in mentale kracht; ik neem mijn momenten om sterker te worden en leef heel bewust. 
Ik investeer in mijn eigen ontwikkeling; ik laat me coachen door een van de beste teams van businesscoaches die ik ken.

Omdat dit mij zal helpen mijn vrijheid te behouden.
Voor mij ​is een situatie waarin ik ‘afhankelijk’ ben van anderen, een afschrikwekkende en nare situatie. 

Ik weet dat ik een ‘geluksvogel’ ben dat ik ​​zo kan leven.
​Maar tegelijkertijd is het niet alleen geluk. Ook ik heb in situaties gezeten die ik onwenselijk vond. Het feit dat ik toen ben opgestaan en mijn verantwoordelijkheid heb genomen over mijn eigen leven, is met name de oorzaak dat ik nu in een gewenste situatie zit.

Maak jouw keuze
Vrijwel alles wat ons ‘overkomt’ hadden wij zelf kunnen voorkomen.
​Als we duidelijke keuzes hadden gemaakt.

Ook ik maak deze keuzes niet altijd alleen. Dat wil zeggen; de keuze maak ik altijd alleen, maar ik vraag mijn coaches om raad. Zij weten waar ik heen wil, wat mijn uiteindelijke doel is. Zij kunnen mij dus adviseren welke stappen ik dien te nemen.
Die steun van hen is vaak ‘latent’ aanwezig. En dat is al een geruststellend gevoel. Hun ‘stok achter de deur’ is vaak ook slechts ‘dreigend’ aanwezig. Inmiddels heb ik die vrijwel niet meer nodig. Maar in het begin wel degelijk.

We hoeven niet alles alleen te doen. En we mogen fouten maken. Daar zal een mentor jou van overtuigen.

Kies voor jouzelf. Leef jouw Leukste leven en ne​em jouw verantwoordelijkheid.
​Het is daar altijd het juiste moment voor.
En als je daar hulp bij nodig hebt; investeer dan in jouzelf door hulp in te schakelen.
Dat ben jij waard.

Liefs, Liesbeth​​​​​

Verleiding: zaligheid of valkuil?

Verleiding

Ik word graag verleid: ik zeg het eerlijk. Dat euforische gevoel wat verleid worden met zich meebrengt: daar kan weinig tegen op.

Op zich niets mis mee: je krijgt er energie van, word er blij van en voelt je er goed door.

En nu heb ik het dus niet over verleid worden door eten…

Want daar hou ik Niet van: dat schopt mijn plan in de war, maakt me slechts heel kort blij en zorgt ervoor dat ik strontsacherijnig word: ik heb de verleiding wederom niet kunnen weerstaan.

Nu kun je er voor zorgen dat je de verleidingen niet opzoekt en ver bij ze vandaan blijft.

Maar, zeker met mooi weer is, is dat bijna onmogelijk . En zou jouw sociale leven volledig om zeep helpen.

Play ‘hard to get’

De kunst is dus om ‘hard to get’ te worden. Voor verleidelijk eten welteverstaan ….

Probeer je te focussen op al het eten wat je wél kunt eten zonder jouw doel uit het oog te verliezen. Kijk naar de mogelijkheden en benut die. Een dagje strand, een avondje in de tuin, een heerlijke vakantie: geniet ervan op jouw ‘nieuwe’ manier.

Verstandig en op een dusdanige wijze dat je er energie van krijgt, blij van wordt en je er goed bij voelt. Wat anderen ook zeggen. Jouw doel is niet hun doel; dus jouw keuzes zijn niet hun keuzes. Verleid ook hen: om jouw keuzes te respecteren.

Vertel hen wat je wilt bereiken en betrek hen erbij. Dan zal er altijd meer begrip zijn en zullen zij jou willen helpen jouw doel te behalen. En doen ze dat niet: ook geen probleem, maar dan zijn zíj het in ieder geval niet waard om voor hen van jouw pad af te wijken.

Kijk af en toe jouzelf in de spiegel aan en vraag wat je nu écht wilt. En handel daarnaar! Zoveel daadkracht en toewijding is verleidelijk voor iedereen, dus wie weet wat het jou brengt …. 😉

Geniet van een mooie week!

Liefs,

Liesbeth