Doe gewoon wat je moet doen

Doe gewoon wat je moet doen; zo simpel is Het dus. Op welk vlak dan ook. Dit wordt een kort verhaal. Als we namelijk allemaal zouden doen wat we moeten doen, is er geen vuiltje aan de lucht. Iedereen behaalt zijn doel, is onwijs tevreden, alles loopt op rolletjes en we leefden nog lang en gelukkig.

Helaas is niet altijd even makkelijk ‘gewoon te doen wat we moeten doen’.  Er worden nog wel eens wat hobbels en obstakels op ons pad gevonden. En wederom, we hebben het hier al eens over gehad mbt ‘discipline’, geldt dit met name als het een doel betreft wat alleen onszelf aangaat. 

Gek genoeg vinden we het lastiger om niet te blijven doen wat we moeten doen om ons doel te behalen mbt afvallen of gezond leven, maar hebben we er geen problemen mee (op wat mopperen na af en toe) om gewoon te doen wat we moeten doen als het voor een ander is. Jouw werkgever bijvoorbeeld. Daar doen wij voor wat we moeten doen. Uiteraard staat er een beloning tegenover; een salaris. Velen van ons kunnen niet zonder dat salaris. Maar ik kan me ook niet voorstellen dat je uitsluitend voor het geld werkt; je zult toch ergens ook met plezier naar jouw werk moeten gaan. Anders is het niet vol te houden. 

Beloning en plezier

Zouden dat dan de twee keywords zijn; beloning en plezier ? In mijn ogen wel. Wanneer ik een doel te behalen heb, wil ik daar voor beloond worden. Dat hoeft zeker niet in geld. Mijn persoonlijke doelen worden vrijwel nooit met een bedrag beloond. De beloning zit uitsluitend in de trots van het voltooien van de weg naar het doel en het feit dat ik het doel heb behaald. Een bepaalde voldoening die niet in geld uit te drukken is en mij helpt om een nieuw doel te stellen.

Want resultaat is verslavend. Op een bepaald moment weet ik dat ik mn doel ga behalen en heb ik al een nieuw doel gesteld; ik ben nooit doelloos. In al mijn acties, handelingen en stappen die ik neem in mijn leven, zit een richting. Ze brengen mij , direct en indirect, naar mijn doel.

Los van het feit dat ook ik niet kan leven zonder inkomen, is voor mij Plezier in mijn te bewandelen weg aanzienlijk belangrijker dan de beloning in geld. Zoals gezegd het gevoel wat ik heb als ik een doel heb behaald, is niet in geld uit te drukken. Maar ook echt niet.

The joy of the journey

Ik moet om dat doel te behalen heel veel stappen zetten; vaak is het een lange weg. (Naarmate je meer doelen hebt behaald, worden jouw nieuwe doelen ook groter en verder weg…) Die weg is een groot deel van mijn leven. Dat is de invulling van mijn tijd hier op deze aardkloot. Oftewel; het IS mijn leven. En daar wil ik dus van genieten. Zonder concessies. Wanneer ik een doel stel ga ik de stappen die ik daar voor moet zetten bepalen; ik kies de stappen die ik leuk vind en met veel plezier blijf herhalen tot ik er ben. Anders doe ik namelijk in the end nog steeds iets stoms. 

Resume; de beloning haal ik dus uit voldoening. Het plezier haal ik uit de juiste stappen. Dan kan het dus niet meer misgaan. Meestal niet inderdaad. Maar soms nog wel. Soms word je keihard van jouw pad gegooid. En hoe ik daar mee omga, vertel ik je een volgende keer. 

Voor nu wil ik je vragen jouw ‘Joyful Journey’ in kaart te brengen. En deel deze gerust met mij; dat vind ik leuk. 🙂

 

Liefs, Liesbeth

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *